پل طبیعت

هر آنچه باید درباره‌ی پل طبیعت بدانید. از طراحی تا مسیر دسترسی

امروز قصد داریم سری به شمال منطقه‌ی عباس آباد سری بزنیم و به معرفی یکی از معروف‌ترین پل‌های ایران بپردازیم. در ادامه با مجله‌ی پرومی همراه باشید.
همانطور که از تیتر مقاله و عکس‌ها پیداست بنا داریم از پل طبیعت اطلاعات کاملی در اختیارتان بگذاریم. پیش از آن به معرفی منطقه‌ی عباس‌آباد می‌پردازیم.
عباس‌آباد و یا بهتر است بگوییم اراضی عباس‌آباد محصور شده بین خیابان‌ شهید مرتضی مطهری از جنوب، اتوبان شهید حقانی از شمال، خیابان ولیعصر از غرب و خیابان شریعتی از شرق می‌باشد. این اراضی بزرگ شامل منطقه ۷ شهرداری تهران و قسمتی از منطقه ۶ می‌باشد. تاریخچه‌ی احداث این منطقه به دوران حکومت پهلوی دوم و احداث شهستان پهلوی باز می‌گردد که قرار بود به یک مجموعه‌ی شهری شامل میدان بزرگ شهر ساختمان‌های اداری و سیاسی و … باشد.
امروزه در محل منطقه‌ی عباس آباد اماکنی همچون مصلی تهران، کتابخانه‌ی ملی ایران، باغ کتاب، پل طبیعت و… وجود دارند که ما امروز قصد داریم درباره‌ی پل طبیعت صحبت کنیم.
مسابقه‌ی طراحی پل طبیعت تحت عنوان فراخوانی از سوی شرکت نوسازی اراضی عباس آباد در سال ۱۳۸۷ برگزار شد و در سال ۱۳۸۸ طرح لیلا عراقیان و علیرضا بهزادیان برای این پل برگزیده شد و فاز مطالعاتی پل از همان سال آغاز شد. از اواخر سال ۱۳۸۹ وارد قسمت عملیاتی شد و نهایتا در سال ۱۳۹۳ خورشیدی، پل افتتاح شد. این پل توسط شرکت سازه‌های پارچه‌ای دیبا طراحی شده‌است که نظارت بر ساخت آن نیز بر عهده‌ی همین شرکت بوده‌است. گروه تخصصی شهید رجایی نیز به عنوان سازنده‌ی تخصصی پل، سازنده این نماد زیبای شهر است.

پل طبیعت

با توجه به گفته‌ی شرکت طراح ، پل طبیعت بر اساس ۵ ایده‌ی اصلی طراحی شده است:

پل طبیعت فضایی برای ماندن

بر خلاف تعبیر معمول از پل که معبریست برای رسیدن از نقطه‌ای به نقطه دیگر، این پل از ابتدا به عنوان فضایی برای ماندن طراحی شد. وقتی پل دو پارک تفریحی را به هم وصل می‌کند، خود نیز می‌تواند یک فضای تفریحی و ادامه‌ای از هر دو پارک باشد. با ایجاد فضای سبز، فضای نشستن یا عملکردهای تفریحی دیگر مانند رستوران و کافه، هر دو پارک روی پل طبیعت ادامه می‌یابند و به عبارت دیگر در هم حل می‌شوند و بهانه‌ی کافی برای ماندن کاربرها روی آن ایجاد می‌کنند.

پل و اتصال چندین نقطه

علی‌رغم اینکه در طرح جامع اراضی عباس‌آباد قرار بود یک نقطه از هر پارک به نقطه دیگر وصل شود، اما یکی از ایده‌های اصلی این بود که پل نباید تنها مانند یک پاره خط دو نقطه را به هم متصل کند بلکه می‌تواند در هرسمت به چندین شاخه منشعب شود و چند نقطه از یک سمت را به چندین نقطه در سمت دیگر مرتبط سازد. با توجه به اینکه هر دو پارک به صورت شمالی- جنوبی در دو طرف بزرگراه مدرس قرار گرفته‌اند، این امکان را ایجاد می‌شود که پل تا نقاط دورتر، حتی تا ورودی‌های هر دو پارک گسترش یابد. در پارک طالقانی در شرق، مسیرهایی از پل منشعب می‌شوند که کم کم به مسیرهای موجود در پارک و ورودی ها ختم می‌شوند. در نقطه‌ای که پل به پارک آب و آتش متصل می‌شود، سطح اصلی تا حدود ۵۵ متر در عرض گشایش پیدا می‌کند و تبدیل به یک میدان ورودی می‌شود که در سه نقطه به منظور حفظ درختان موجود در سایت بازشدگی‌هایی دارد. این میدان به گونه ایست که پل را در پارک حل کرده و جایی که سطح زمین تمام می‌شود و پل آغاز می‌گردد تقریبا نامشخص است. در طبقه پایین هم مانند سمت شرقی مسیرهایی از پل منشعب شده و به نقاط دیگری در پارک می‌رسند.

طراحی پل طبیعت به صورت ترکیبی از چند منحنی

پل یا هر مسیری که برروی یک خط مستقیم طراحی شود، ایجاد پرسپکتیو یک نقطه ای می کند که فقط رفتن را القا می نماید؛ زیرا از ابتدای مسیر تا انتهای آن قابل رویت است. اینجا چون قراراست پل، خود فضا و محلی برای ماندن باشد، باید به جای یک خط مستقیم به صورت یک مسیر غیر خطی یا ترکیبی از چند مسیر طراحی شود. طراحی پل به صورت ترکیبی از چند منحنی موجب شد که مناظری که به چشم ناظر می آید بی نهایت باشد. در این طرح، از آنجایی که انتهای مسیر مشخص نیست، کاربر به جای رفتن، سرعتش را کم میکند وبه گشت و گذار و تفحص تشویق می شود.

حفاظت از درختان

از آنجایی که در هر دو سمت پل، به خصوص در سمت پارک طالقانی، درختان زیادی وجود دارند، تلاش براین بود که نقاطی که کمترین درخت را دارند برای محل ستون ها و نقاط ابتدا و انتهای پل انتخاب شوند، همچنین تعداد ستونها و نقطه اتکاءشان روی زمین به کمترین تعداد ممکن رسانده شد تا مداخله در طبیعت به حداقل برسد.

فضای معماری انسان گرا

درطراحی این پل، سازه و معماری از یکدیگر مجزا نیستند. با توجه به اینکه دهانه های بزرگ سازه برای باربری و ایستایی، نیاز به ارتفاع زیاد دارند، در این پل ارتفاع سازه به گونه ای انتخاب شد که بتواند خود یک فضای معماری و قابل استفاده برای انسان ایجاد کند. این نوع نگاه به سازه باعث شد از ابتدا پل به صورت یک خرپای سه بعدی فلزی با فرمی پویا در دوسطح پیوسته طراحی شود. این خرپا بر سه ستون با فرم شبیه درخت قرار میگیرد که در این نقاط سازه ارتفاع بیشتری پیدا میکند و به سه طبقه میرسد. طول کل پل در حدود ۲۷۰ مترو دهانه های آن از شرق به غرب به ترتیب ۶۸،۹۴،۶۸و۳۹ متر می‌باشند. عرض پل بین ۶ تا ۱۳ متر متغیر است.
درطول پل فضاهایی با عملکردهای فرهنگی، تفریحی و گردشگری تدارک دیده شده که به عنوان مثال می‌توان به کافی شاپ، رستوران، کافه گالری و همچنین فضای سبز کار شده در پل اشاره کرد که در کنار انحنای بدنه مناظر زیبایی را به دست می‌دهد.

tabiat bridge

طول پل طبیعت ۳۰۰ متر بوده و وزن سازه‌اش ۲۰۰۰ تن می‌باشد. پل طبیعت بزرگ‌ترین پل غیرخودرویی ایران محسوب می‌شود؛ این پل ۷۰۰۰ متر مربع مساحت دارد. بدنه اصلی پل بر روی سه‌پایه بنا گردیده و برای ساخت آن ۱۴۰۰۰ قطعه فولادی در ابعاد مختلف در ارتفاع ۴۰ متری زمین برشکاری، سر هم و نصب شده‌است. برای بنای این پل بیش از ۱۰۲ کیلومتر جوشکاری و ۶۲۰۰ متر مکعب بتن‌ریزی بدون مسدود شدن بزرگراه مدرس در طولاجرای پروژه انجام شده‌است.

در طراحی این پل از معماری پل‌های ایرانی مانند پل خواجو الهام گرفته شده و یک سازه با طراحی ارگانیک و شبیه به درخت و کاملاً سازگار با محیط زیست و طبیعت است که نمونه مشابه آن در پارک‌های ملی و طبیعی کشورهای فرانسه، کانادا، هلند، بلژیک، مالزی و استرالیا ساخته شده‌است. فرم درختی ستونها و انتخاب نام «طبیعت» برای پل، هر دو تاکیدیست بر پیوستگی دو فضای سبز (دوطبیعت) توسط پل.
این پل با توجه به فرایند برشکاری، مونتاژ قطعات، نصب و جوشکاری در کنار بهره‌مندی از سازه‌های فضایی در ارتفاع ۴۰ متری در کل ایران منحصر به فرد است.
برای بنای پل از مصالح مخصوص و لوله‌های ویژه استفاده شده و بالاترین استانداردها و ضریب ایمنی برای آن درنظر گرفته شده و براساس قولی که پیمانکار اجرایی طرح داده پل طبیعت از زمان بهره‌برداری ۱۰۰ سال عمر خواهد کرد و در برابر حوادث و بلایای طبیعی حتی زلزله بالای ۷ ریشتری مقاوم است.
پل طبیعت ۳ طبقه دارد، طبقه اول ۱۴۵۰، طبقه دوم ۲۸۷۰ و طبقه سوم ۵۷۱ مترمربع مساحت دارد.

جوایز

۱۳۹۶ جایزه بین المللی خوارزمی
۱۳۹۵ جایزه معماری «آقاخان» ۲۰۱۶
۱۳۹۴ جایزه معمار برای فضاهای عمومی، تهران، ایران
۱۳۹۴ جایزه معماری آسیا، استانبول، ترکیه
۱۳۹۴ جایزه نقره ای IPMA برای مدیریت پروژه، پاناما
۱۳۹۴ جایزه MEIDAA در بخش پروژه های عمومی و شهری خاورمیانه، دوبی، امارت متحده عربی
۱۳۹۴ جایزه Architizer A+ در بخش پل و بزرگراه ها، نیویورک، ایالت متحده امریکا
۱۳۹۳ برترین پل شهری در چهارمین کنفرانس بین المللی پل در دانشگاه امیرکبیر، تهران
۱۳۹۳ برنده خشت طلایی در فضاهای گردشگری و تفریحی در روز جهانی شهرها، تهران، ایران
۱۳۹۲ برترین سازه فولادی کشور در بخش پل در چهارمین کنفرانس فولاد و سازه، تهران، ایران

پل طبیعت روی نقشه

درباره‌ی گنبدمینا بخوانید

دسترسی به پل طبیعت

پل طبیعت در محل تلاقی بزرگراه‌های مدرس، حقانی و همت احداث شده است. برای رسیدن به پل از غرب می‌توان از میدان ونک به سمت اتوبان حقانی حرکت کرد و بعد از ورود به پارک آب و آتش به پل طبیعت رسید. یا بعد از خیابان آفریقا و گذر کردن از چهارراه جهان کودک از خیابان دیدار جنوبی وارد محوطه‌ی پارک شد. از شرق نیز دسترسی از طریق متروی حقانی فراهم شده است. همچنین می‌توانید از اتوبان حقانی به سمت غرب استفاده کنید، وارد خروجی مترو شوید و از پارکینگ مجموعه استفاده کنید.

کامنت خود را بگذارید

آخرین دیدگاه‌ها